NEDERLAND – AUSTRALIË

Vandaag treden goede vrienden van mij in het huwelijk. In Gibraltar. Een uitstekende basis. Die rots heeft in mijn belevingswereld ook altijd een belangrijke plaats ingenomen. Van Harte Geluk gewenst Mieke en Ronald voor de rest van jullie leven. Barclay was er ook weer gisteravond. Uit NEW YORK. Hij stak al direct twee duimen naar mij op. Dat gebaar is nog geïntroduceerd door Nina Brink en klaarblijkelijk ook doorgedrongen tot de Verenigde Staten van Amerika. Hij nodigde mij uit om mee te zingen met het schone lied ‘Sweet Caroline’. Dat gaf opnieuw gespreksstof. Vooral nadat ik Lee achter de bar had laten weten dat ik mevrouw Anne de Vos van Steenwijk uit Lochem op 28 december 1995 had verzocht als getuige op te treden tijdens mijn tweede huwelijk. Sorry Anne. Ik was je bijna vergeten. Maar die datum is wel significant. Reden – wellicht – waarom Lee nadien het lied ‘Diana’ ten gehore bracht en mij had verzocht eveneens een bijdrage te leveren aan de ‘karaoke’. Dat werd eerst het lied ‘Everthing I do, I do it for you’ van Bryan Adams en nadien ‘Candle in the Wind’ met een tekst die niets met ‘My Lady’ te maken had. In dit verband lees ik vandaag in de Telegraaf: ‘Premier Australië loog over wapens Irak’ Er zijn nog wel meer butlers die terzake een verklaring kunnen afleggen. Neemt u bij voorbeeld onze butler Paul Burrell. Diana heeft op 1 november 1996 nog een bezoek gebracht aan Australië. Kort nadat zij een verrassingspakket bij mij thuis had afgeleverd in de Keizer Karel Stad. Kort daarvoor had zij zich nog een nieuw kapsel laten aanmeten in Rimini. Dat heb ik gisteravond ook nog besproken met twee heren uit Vicenza. Mijn verhaal is bekend bij alle taleninstituten in de hele wereld. Dus ook in Australië.