A ROYAL DUTY I

In THE NUMBER ONE BAR sprak ik eerst met een groepje Engelsen aan de ronde tafel over de hartaanval van Tony Blair en liet Ryan vervolgens weten dat dat vergelijkbaar was met mijn ziekenhuisopname in het St. Peter’s Hospital in Londen in de nacht van 1 op 2 augustus 1996 ten gevolge van de opgelopen stress. Vervolgens kwam er een dame aan mijn linkerzijde aan de bar staan en bestelde een glas rode wijn. Zij vroeg nadrukkelijk mijn aandacht. “John heeft verkering” riep Jan van Dijk al naar de omstanders. Zij liet weten dat zij uit Canada kwam. Uit TORONTO. “My best colleague was born there” liet ik haar weten, waarop zij mij vroeg of ik “a Lion” was. “YES, I AM A LION” liet ik haar weten, waarop zij meteen begon te dansen bij het zien van de beelden van Michael Jackson op het videoscherm. Het deed mij direct denken aan de brief die ik in november 1996 aan Sylvia Tóth heb doen toekomen: PETER PAN. Ogenblikkelijk hierna was de dame alweer verdwenen. Nadat Ryan vervolgens ‘I wanna hold your hand’ van The Beatles ten gehore had gebracht heb ik hem het verhaal verteld van mijn bezoek aan Kensington Palace op 22 december 1997 16.40. Het moment waarop ik twee manuscripten bij mij droeg van mijn boek en de vrouwelijke paleiswacht liet weten dat ik was gekomen “to have a conversation with the trustees of Princess Diana”. De vrouwelijke paleiswacht vroeg mij toen “Do you want me to give it to the office of Diana?” “Of course” was hierop mijn reactie. Zij strekte daarop vervolgens haar hand naar mij uit waarop ik haar uiteraard ook de hand wilde schudden. “No not your hand?” was daarop haar reactie. “I want The Letters!” Hierop heb ik haar één van de twee manuscripten overgedragen. Even later merkte ik dat zij het verkeerde boek had gekregen. Hierop ben ik naar haar teruggekeerd met de woorden “Excuse me: I have to get that one back, because that one is for the Prime Minister”. Keurig hebben we de boeken omgeruild. Vervolgens ben ik met de Underground naar 10 Downing Street gegaan, waar ik het exemplaar voor Tony Blair heb afgegeven zoals vermeld in mijn reisverslag aan Liesbeth d.d. 27 december 1997. Ryan heb ik daarna ook nog het briefje laten zien van Diana d.d. 18 oktober 1996 met de tekst: “Dear Marie, It is exactly two weeks until I arrive in Sydney & I did so want to write to day how much I am looking forward to meeting John!! With love from Diana x” Na het verlaten van de bar trof ik Ans van v/h Timeless. Ze wil in Marbella aan het werk. Ik heb haar geadviseerd om eens met Manuel Múñoz Ruiz te gaan praten. Mede i.v.m. haar schilderijen van ‘De godin van de jacht’. Rond 00.30 uur kwamen we bij de Brassierie La Taberna aan. Rick had alle stoelen al opgestapeld en was de zaak aan het sluiten. Samen zijn we nog even opgelopen tot bij het pleintje met de fontein. Deze dag heeft slechts één punt van aandacht: mijn Letters to Elizabeth. Peter Vincent Schuld heeft mijn betaling van 200 euro ontvangen. 12.41 Ik ontving een vragenformulier van Sacha Marlissa van de UNIE. Het ingevulde formulier heb ik om 12.38 gefaxt naar 1030 00 31 345 851 725 met de mededeling : “Momenteel “geniet” ik een WAO-uitkering via GAK Amsterdam G3400911470. Dit staat echter in geen enkele verhouding tot mijn wereldwijde verantwoordelijkheden.” 15.22 Boodschappen gedaan bij Mercadona. Ik vond daar de Daily Mail met als grote kop PRINCES TURN ON TRAITOR BURRELL. Daarna koffie gedronken met Jim, de Ierse Amerikaan. Ik heb hem in kennis gesteld van de brieven die ik op 18 september 1998 aan Prins Charles en Tony Blair heb geschreven.