EEN ECHTE HOND VERHAART NIET (PARODIE)

12:30 Ik heb mijn opname van Eva Jinek op Zondag Eva Jinek op zondag gezien met Burgemeester Eberhard van der Laan van AMSTERDAM, komend FNV-voorzitter Ton Heerts  en Tweede Kamer-voorzitter Anouchka van Miltenburg. De belangrijkste opmerking van de heer Van der Laan vond ik de mededeling dat eenieder die bij de organisatie van de troonswisseling is betrokken beschikt over een eigen draaiboek. Ik stel binnen de districten waarvoor ik verantwoordelijk ben geweest als directeur van NIOW-Talen bijzondere aandacht vast voor 22. DISTRICT WIJCHEN 24. DISTRICT REGIO ARNHEM 25. DISTRICT TWENTE en 26. DISTRICT DRENTE. Dat is toevallig de regio waar het Instituto Cervantes is geboren. Daarna heb ik gekeken naar de door de VARA uitgezonden film MAJESTEIT. De film is tot en met 6 mei aanstaande op het internet te zien. De trouwdag van mijn ouders in 1944, ref. 6 MEI 2005 ZEVEN ALS WOORDSPELING OP SAVEN. Het verhaal speelt zich af rond Prinsjesdag 2003 en begint met beelden van de begrafenis van Prins Claus in de Nieuwe Kerk in Delft  in oktober 2002. In Haar werkpaleis maakt Hare Majesteit de opmerking “een echte hond verhaart niet”. Dat geldt wel voor Liza. Hierbij moet ik automatisch denken aan voormalig burgemeester Ed d’Hondt van Nijmegen en de opmerking van een bezoeker van Utrecht tijdens Prinsjesdag 1996: “Komt U niet uit Nijmegen? Daar hebben ze de hondenbelasting ook afgeschaft.” IN DIT VERBAND memoreer ik de correspondentie die ik vanaf 1995 met de burgemeesters van Nijmegen heb gevoerd op BRIEVEN AAN DE BURGEMEESTERS VAN NIJMEGEN. In de film MAJESTEIT zien wij een knallend conflict tussen onze koningin en toenmalig minister-president Jan Peter Balkenende die ik vanaf 2001 de volgende brieven heb doen toekomen: 8 OKTOBER 2001 GELUKWENS AAN DE FRACTIEVOORZITTER VAN HET CDA, DE HEER JAN PETER BALKENENDE, 7 MEI 2002 PAARS III TER ATTENTIE VAN FRACTIEVOORZITTER JAN PETER BALKENENDE VAN HET CDA, 14 FEBRUARI 2007 GELUKWENS EN ONDERSTEUNING BELEIDSPLAN TER ATTENTIE VAN MINISTER-PRESIDENT JAN PETER BALKENENDE VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN en  8 JUNI 2010 PAARS TER ATTENTIE VAN DEMISSIONAIR MINISTER-PRESIDENT JAN PETER BALKENENDE VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN. De film heeft betrekking op een verandering in de troonrede kort voordat de rijtour door Den Haag begint. Het brengt mij in gedachten terug aan het faxbericht dat ik op 13 september 1996 naar toenmalig Minister-President Wim Kok heb gestuurd, zijnde 13 SEPTEMBER 1996 AGENDAMUTATIE KABINETSBERAAD TER ATTENTIE VAN MINISTER-PRESIDENT WIM KOK VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN. Dat was op vrijdagochtend rond 11:00 uur. Dus nog net op tijd voor zijn laatste gesprek met ons staatshoofd om de puntjes op de I te zetten. Tot op heden heb ik nog niet kunnen vaststellen op welke wijze dit juridisch ijzersterke stuk in het paarse regeringsbeleid is meegenomen. Vanmiddag zag ik de beelden van de R.K. eredienst in de Sint Nicolaaskerk te AMSTERDAM, in aanwezigheid van voormalig minister van justitie ERNST HIRSCH BALLIN. Hij kan de rechtmatigheid van die vordering voor honderd procent bevestigen. Hiertoe verwijs ik in eerste instantie naar 3 MEI 1993 BRIEF AAN MINISTER ERNST HIRSCH BALLIN VAN JUSTITIE INZAKE BESTRIJDING VAN CRIMINELE ELEMENTEN BINNEN DE OVERHEIDSSECTOREN JUSTITIE, ONDERWIJS EN ARBEIDSVOORZIENING. Voor de goede orde zij daarbij vermeld dat de heer Hirsch Ballin partijgenoot is van Jan Peter Balkenende binnen het CDA. Ik ga nu terug naar de film. Minuut 33:48. Daar zie ik Willem-Alexander en Máxima schaatsen op de hofvijver. Het doet mij altijd denken aan ons schaatspartijtje in het Gat van Palace in Noordwijk. Die beelden raak ik nooit meer kwijt. Het speelt zich af rond de 82ste verjaardag van mijn moeder in 2001 als vermeld in 29 MAART 2001 BIG CITY, 30 MAART 2001 ELIZABETH en 1 APRIL 2001 ENGAGEMENT. Het is opmerkelijk in deze film dat Hare Majesteit heeft overwogen haar verantwoordelijkheden over te dragen aan PRINS JOHAN FRISO BERNHARD CHRISTIAAN DAVID VAN ORANJE-NASSAU. 15:08 Ik heb de film gezien. Met een merkwaardig einde waarin fictie en werkelijkheid met elkaar zijn vermengd. Het doet mij denken aan de uitspraak van een mevrouw in WELLECOM IN ELLECOM, waarvan ik de indruk had dat het grootmeesteres Martine van Loon Labouchere was. Zij vroeg mij toen: “Hebben wij ook nog iets te zeggen, Mijn Heer Van der Heyden?” Hierop heb ik haar toen geantwoord: “Dat recht kan ik U niet ontzeggen, Mevrouw”. De film lijkt mij derhalve een parodie op mijn ervaringen.