VIERING HONDERD JAAR KIESRECHT IN DE RIDDERZAAL TE ‘S-GRAVENHAGE

Na om 21:09 mijn verslaglegging op Koningin Máxima 48 jaar en Sybrand van Haersma Buma nieuwe burgemeester van Leeuwarden te hebben beëindigd heb ik gisteravond naar de tv-registratie gekeken van Honderd jaar kiesrecht in het Koninkrijk der Nederlanden in de Ridderzaal te ‘s-Gravenhage. De reportage werd voorafgegaan met de waarschuwing voor hetgeen mij op 28 maart van dit jaar is overkomen onder het motto “Hacking Day in the UK”. “Learning by experience” noemen wij dit in managementkringen. Ik heb de Ridderzaal voor het eerst bezocht tijdens de werkweek met de leerlingen van de hoogste klassen van het Nijmeegs Lyceum aan het eind van het schooljaar 1964/1965. Het was een week om nooit te vergeten. Na een bezoek aan de Zeeuwse Deltawerken in een bootje vanuit Hellevoetsluis naar de Neeltje Jans verbleven wij op een schitterend landgoed in Wassenaar. Daar heb ik mijn liefde voor Wassenaar aan overgehouden. Vandaaruit brachten wij een bezoek aan het historisch museum in Leiden en aan de Ridderzaal te ‘s-Gravenhage.

Pas na vijf jaar kreeg ik hier van de Spaanse belastingdienst een reactie op de beschikking van de Nederlandse belastingdienst in 2014. Vermeerderd met een boete. Ten gevolge van de beroving van mijn spaargelden ben ik nu genoodzaakt om (opnieuw) mijn huis te verkopen om in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Ik veronderstel dat men hier in de veronderstelling is geweest dat ik mij indertijd zou vervoegen tot een loket. Dat lijkt mij als voorzitter van de Stichting Cervantes Benelux echter niet gepast binnen de protocollen van de Koninklijke Huizen van Nederland, België, Luxemburg, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. In dit verband ben ik van mening dat de Spaanse Regering ernstig is tekortgeschoten. Ook ten aanzien van hun verantwoordelijkheden jegens het Instituto Cervantes Benelux.

Je moet ze alles voorkauwen in Madrid!