HET NOS JOURNAALOVERZICHT VAN 1992, HET LICHT OP LUNTEREN EN MIJN DOCUMENTEN D.D. 16 APRIL VANAF 5 JANUARI 1991

11:00 Na verzending van Mijn documenten d.d. 14 en 15 april vanaf 5 januari 1991 en Olga Maria Ramos in La Casa de Madrid in Buenos Aires werd op NPO2 het jaaroverzicht van het NOS journaal van 1992 uitgezonden onder de rubriek ‘Heimwee’ en gepresenteerd door Henny Stoel. Ik had gehoopt er mooie beelden in aan te gaan treffen die mij zouden herinneren aan mijn historische reis door Spanje in dat jaar met beelden van de Wereldtentoonstelling in Sevilla en de Olympische Spelen in Barcelona. Niets was echter minder waar. De uitzending begon al met de beelden van de Bijlmerramp op 4 oktober. Daags na mijn terugkeer van een verblijf van een week op het Malaca Instituto en vier dagen voor de ondertekening van de stichtingsacte van de Stichtings Cervantes Benelux op het kantoor van het nabijgelegen Kantoor van Nauta Dutilh. Het was een en al kommer en kwel. Beelden volgden van de vliegramp met de DC 10 van Martinair op het vliegveld van het Portugese Faro. En de burgeroorlog in het voormalige Joegoslavië waar drie bevolkingsgroepen uit Bosnië, Servië en Kroatië in een nietsontziende burgeroorlog waren gewikkeld. Na dit te hebben gezien heb ik de televisie uitgezet. Maar vannacht bleef het mij bezighouden en ben daarom even rond 07:00 opgestaan. Er kwamen immers zoveel herinneringen bij mij terug. En ik kan nu pas goed begrijpen waarom mijn beste collega  indertijd heeft gezegd John zal als een fenix herrijzen waardoor ik die reis in 1999 heb aangeduid als De reis van de fenix. Hieraan werd ik herinnerd nadat ik aansluitend aan mijn bericht over Olga María Ramos en la Casa de Madrid en Buenos Aires ik deze kerkdienst vanuit Lunteren zag met een aanvankelijk onverstaanbare predikant. Dat probleem werd in de twintigste minuut opgelost. In deze dienst werd er door één van de beide voorgangers in een lege kerk een gedicht voorgelezen met de titel ‘voetsporen in het zand’. Het was een in het Nederlands uit het Engels vertaald gedicht van een Amerikaanse dichteres uit het jaar 1936. Vanzelfsprekend ging dat gedicht over de crisis. Ik ben gewend altijd een sprankje hoop in mijn berichtgeving aan te brengen en denk daarbij aan mijn eenzame wandeling over het strand van Noordwijk op 5 januari 1991. Ik heb toen besloten om het advies van Voorzitter Dr Jacques Koolschijn van de Vereniging van instellingen voor Buitenschools Mondeling Onderwijs (VBMO) op te volgen om een in de Spaanse taal gespecialiseerd instituut op te richten met de naam Instituto Cervantes dat hij mij in de zomer van 1987 had gegeven op een terras aan de Maas in Maastricht vóór een bezoek aan de Open Universiteit in Heerlen. Ik ben nog een keer naar de plaats teruggegaan waar ik die belangrijke beslissing heb genomen op 5 januari 1991. Dit is te zien in mijn verhaal over De hoefslag op het strand.

Vanuit deze achtergrond memoreer ik mijn documenten d.d. 16 april vanaf 5 januari 1991: 1994 Breuker versus Nieuw ElanInzake ‘Gewonnen en toch zwaar verloren’ 1997 Report 15 – Instituto Cervantes England and WalesI hope we can start the Joint Venture now 1998 Terug naar de kust (1) – Terug naar de kust (2) 1999 Nieuw hoofdstuk 2000 Als een lopend vuurtje 2001 In het paarse zadel (1) 2002 Kabinet valt vanmiddag 2003 Inzake 31 augustus 2003 2004 Rapportage aan Drs T. Breuker te Groningen 2005 Koninginnendag 2005 2007 Majesteitelijk 2008 Winnende paarden – winning horses 2009 Excursión a pie por el centro de Buenos AiresImágenes de la excursión a pie por el centro de Buenos Aires Las madres de la Plaza de Mayo Harpspel in de Calle Florida 2010 Gesprek met mevrouw Drs Eveline Vos Fruit, de ledenvergadering van D66 Nijmegen en het eerste Britse verkiezingsdebatDemocraten in beweging 2011 Hoge Adel 2012 Ondernemerschap 2018 Cervantescruise maandag 16 april 2018 Mahón (Menorca)

 Ik ontving om 2:24 een bericht van Carmen de las Cuevas in Granada

Ik ontving berichten dat men wereldwijd aan het werk is om het coronavirus in te dammen. Ik heb daarbij een gedachtensprong gemaakt en heb mijn ervaringen van 10 mei 2006 in Parijs nog eens nader doorgenomen. Het is niet mijn bedoeling om hiermee mensen te kwetsen. Maar eerder om de betrokkenen op te roepen om mee te werken aan de oplossing van het probleem dat thans de hele aardbol omvat. We hebben op dat gebied allemaal een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Daarom heb ik mijn reisverslag van 10 mei 2006 nog eens onder woorden gebracht.