DROOMHUIS GEZOCHT, HET ALCAZABA VAN MÁLAGA EN MIJN VERBINDENDE ELEMENTEN D.D. 21 DECEMBER VANAF 1997

Naar verluidt heeft er weer eens iemand identiteitsfraude gepleegd met mijn paspoort. Met die gedachte heb ik aansluitend aan mijn bericht Dionne Stax en mijn verbindende elementen d.d 20 december vanaf 1992 een bezoek gebracht aan mijn huisarts/consul en de Nederlandse winkel ‘Diferente’. Ik heb daar onder meer een Heerlijke kerststol gekocht en na de uitzending Droomhuis gezocht genuttigd. In de uitzending gingen meer dan 45 jaren Andalusische ervaring in mijn gedachten voorbij en ik denk dat mijn tijd om als spìn in het web naar de Engelenburg in Brummen terug te keren nu aardig dichterbij komt. Ik ben nu eenmaal gewend om de ontwikkelingen strak aan te sturen en nu ik zie dat Dionne Stax  zich nu ook al binnen mijn netwerk in Málaga actief opstelt lijkt mijn ontwikkelingswerk in Andalusië wel zo’n beetje afgerond. Dat dient alleen nog formeel te worden vastgelegd. De vismaaltijd in El Palo brengt mij in gedachten terug naar de wandeling die ik in 1992 met toenmalig directeur Jan Louwers van Malaga Plus heb gemaakt naar een restaurant in El Palo en wij daar vervolgens Heerlijk hebben gedineerd. Toen is de basis gelegd voor onze organisatie. Ik vergelijk het met mijn tijd dat ik vanuit het Wijchens Talens Instituut en het Frans Spaans Instituut werd uitgenodigd om mijn netwerk te runnen vanuit de Boslaan 6 in Zeist. Altijd als de ‘spin in het web’. En die positie zal ik altijd blijven houden. Zodra ik naar Brummen terugkeer houd ik mijn appartement in Torremolinos beschikbaar voor mijn kinderen en kleinkinderen. Zij hebben inmiddels besloten om hierin te investeren. Er komt altijd een moment in het leven van een vader en grootvader dat hij de fakkel dient over te dragen aan zijn nageslacht. Dat was het geval met Joost Hendrik Anton van der Heyden en dat moment is nu ook voor mij gekomen. Binnenkort wordt mijn badkamer gerenoveerd. Ik heb de offerte al aangevraagd. Voordat die verbouwing een aanvang neemt dienen er nog nieuwe beslissingen te worden genomen met het oog op de toekomst. Niet alleen voor mij. Maar voor onze gehele Cervantesorganisatie. Zowel in Spanje, Nederland, België, Luxemburg, Engeland, Wales, Schotland en waar ook ter wereld. Dionne Stax behoort tot mijn favoriete Nederlandse omroepsters/verslaggeefsters. Het is wel jammer dat zij – op een paar woorden na – geen Spaans spreekt. Wellicht is het Malaca Instituto een goede leerschool nu ze de smaak te pakken heeft na haar reportages uit Kensington en Buenos Aires.

De beelden van het Alcazaba de Málaga en de Plaza de la Merced  in Droomhuis gezocht hebben mij nog het meest aangesproken. Ik heb het Alcazaba onder meer vermeld in Escuela HispanaVan Hof naar HomeBlauw Bloed –  Europees ReferendumKeizerstad en Luzac CollegeBericht uit Maidstone in KentAccorderenOss West Thuis Best en Cervantes Empresarial.

Vanuit deze achtergrond memoreer ik mijn verbindende elementen d.d. 21 december vanaf 1997 Tomorrow never dies 1999 Vertrouwen 2002 Saxofoonles 2004 Ons bedrijf in 2005 2005 Shakespeare en Cervantes 2006 De grootste Nijmegenaar 2007 Op weg naar de final outcome 2010 Bericht uit de Verenigde Staten inzake Letters to Diana Princess of Wales en 2011 Over een ombudsman en de nieuwe Paarse Partij.

Deze documenten indachtig gaat mijn aandacht thans uit naar Internationaal Colloquium van de Asociación Europea de Profesores de Español in Marrakesh (Marokko), nieuws over La Casa Real Española, mijn documenten d.d. 5-april vanaf 1996 en Het Licht op Le Fígaro te Nijmegen.

Mijn communicatie van vandaag 12:40 (6 uur geleden) aan mij Ha John, Nog steeds corona hier. In hoeverre lijden jullie onder een lockdown of helemaal geen? Ik stuur je hier een in gezamenlijkheid gecomponeerde brief en wens je goede dagen toe, tot in betere tijden, Leontine en Alexander.

16:19 (2 uur geleden) aan Leontine Wat leuk Léontine, Hartelijk dank hiervoor dat je mij laat meebeleven met jouw gezin. Ik stel mij ook steeds de vraag ‘Hoe lang houden wij dit nog vol?’ Ik wijd mij daarom aan mijn levensgeschiedenis en probeer het Cervantesplan nog altijd leven in te blazen in de hoop dat onze collega’s daar ook enthousiast mee aan het werk gaan. Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik twee fantastische zoons heb die een grote inspiratie zijn voor mij. Twee lieve schoondochters en vijf opgroeiende kleinkinderen. Mark (de oudere van de twee) is in oktober een week bij mij te gast geweest sinds veertien jaar. Hij heeft hier gewerkt als een paard. Grote schoonmaak gehouden en mijn complete management-informatiesysteem gereorganiseerd en beveiligd. Zo kan elke belangstellende dagelijks bekijken wat mij bezighoudt. Ik ben nu mijn dagboeken van 2018 aan het bijwerken op mijn website en stel vast dat mijn plannen nog altijd zeer ambitieus zijn. Het idee van Willem-Alexander indachtig om verbindingen te leggen. Dat hebben wij immers altijd gedaan. Jij en ik. In de periode dat wij in Parijs te gast waren heb ik mij zelfs laten verleiden om KLM, British Airways en Iberia aan elkaar te knopen tot Royal Cervantes Airlines. De Covidcrisis steekt daar nu wel aardig een stokje voor. Ik heb ervoor gekozen om voor die pandemie niet de term ‘Corona’ te gebruiken om onze goede vriend Felipe VI niet te ontrieven. Hij zit toch al aardig met die ziekte in zijn maag. Het is immers geen lolletje om bij elke officiële bijeenkomst met een mondkapje te moeten binnentreden.  Ik heb inmiddels vier prikken gehad. Drie voor de covid en een tegen de griep. Ik weet inmiddels beter hoe de situatie in Nederland is dan hier in Spanje. Hier houd ik het even bij en wens jou, Alexander, Adrienne en Marije met hun gezinnetjes een warme kerst en voor 2022 een Nieuw Elan.

20:35 Dit verhaal doet mij nu weer denken aan het oude lied ‘Zeg ken jij de mostertman?’