TERUGBLIK MET NIEUW ELAN OP ONS BEZOEK AAN LA CARTUJA DE GRANADA

Ik heb een wagen vol geladen was gisteren op onze historische excursie onder leiding van Francis en Sabine weer van toepassing. Francis had voor deze reis de hand kunnnen leggen op de grootste bus van Olmedo met 60 zitplaatsen en heeft ook nog een aantal brlangstellenden moeten teleurstellen. Vanuit deze achtergrond geef ik aansluitend aan mijn bericht Bezoek aan La Cartuja de Granada graag mijn persoonlijke impressie weer aan de hand van de videobeelden die ik heb geschoten. Hierbij gaat het mij in het bijzonder om de ontmoetingen die ik persoonlijk als zeer waardevol beschouw. Met name in verband met het radiointerview dat Constantino de Miguel mij in 1989 heeft afgenomen voor Radio Nederland Wereldomroep met de titel Experiencias Holandesas. In dit verband raakte ik tijdens de koffiestop in de ‘venta’ van Ríofrío al direct in gesprek met een paar dames uit Noordwijk en bekend op het Revius Lyceum in Doorn. Van hieruit zijn wij via het historische Santa Fe naar Granada gereden. Bij de ingang van het klooster La Cartuja werd de grote groep in twee delen verdeeld. Ik behoorde met Dominee Dirk Griffioen en zijn echtgenote Reina tot de eerste groep voor het bezoek aan het majestueuze Monasterio de La Cartuja onder leiding van Sabine. “Er zijn hier heel veel eerbiedige mensen geweest” hoorde ik zeggen. In de kloostergang bevinden zich kleine kapelletjes waaronder de kapel van San Ildefonso. De eetzaal van het klooster deed mij denken aan de eetzaal van het klooster in Ávila waar wij tijdens het aldaar gehouden congres van de AEPE onze maaltijden nuttigden. De zaal is gedomineerd door een aantal grote kunstwerken met een beeltenis van de gekruisigde Christus aan het hoofd van de tafel. Vervolgens vooral schilderijen van martelingen die Carthuizer monniken hebben ondergaan. Vreselijke taferelen! Ook een schilderij van Het laatste Avondmaal. In de ‘Sala de San Pedro y San Pablo’ vond ik de afbeelding van de Doek van Veronica met de beeltenis van Jezus Christus in handen van twee engelen het meest aangrijpende beeld. Naast deze zaal bevindt zich ‘el capítulo de los legos’ ofwel het lekenkapittel onder het motto ‘Ora et Labora’. Deze monniken hadden indertijd een absolute zwijgplicht. Hun leven was geheel gewijd aan God. Opvallend was een visie op de door Vicente Carducho geschilderde Paus Victor III. Naast deze zaal ligt het ‘capítulo de monjes’ ofwel het kapittel van de monniken met een model van het gehele kloostercomplex. Indrukwekkend is het beeld ‘Ecce Homo’ (Zie De Mens Christus) en de verbeelding van het martelaarschap van de monniken van Roermond door de Nederlandse protestanten. “Naast de armoede van de monniken staat de Rijkdom van het Hemels Paradijs” volgens Sabine in een kerk met veel pracht en praal. En veel goud. In die kerk kwamen in het verleden de monniken en de leken samen om te bidden. De sacristie wordt gekenmerkt door een uitbundige barokstijl. Ik heb daar een zelfportret kunnen produceren in de spiegel zoals ik dat ook ooit heb gedaan in de troonzaal van het Palacio Real in Madrid.

Na dit bezoek is onze groep naar de Arabische wijk ‘Albaicín’ gereden. Voor mij persoonlijk nog een bijzondere herinnering aan hetgeen ik heb beschreven in 19920606 Carmen García de Granada. We hielden een korte stop bij de ‘Mirador de San Cristóbal’ met een schitterend uitzicht op de stad en de Sierra Nevada. Het Albaicín is de Arabische wijk uit de negende eeuw. Daar bezochten wij de ‘Fábrica de cerámica Granadina Fajalauza uit 1517. Onze gastheer toonde daar aan de hand van 130 jaar oude foto’s de ontwikkeling van deze opmerkelijke fabriek. Aan het eind van ons bezoek ontwaardde ik een foto van Burgemeester José Torres Hurtado waarna wij in de nabijgelegen ‘merendera’ een drankje met een tapa kregen aangeboden waarbij het gehele gezelschap had plaatsgemonen aan twee lange tafels die de onderlinge communicatie op bekende Spaanse wijze  vergemakkelijkt.

De excursie eindigde met een feestelijke maaltijd in het Restaurante Padilla waar een ruiter met paard en drie zangers van de Tuna de Granada al op ons wachtten. Wij werden vergast op een lichte maaltijd met veel bier, rode, witte en zoete dessertwijn. Aan mijn rafel raakte ik in gesprek met een voormalige medewerker van het Bureau Zuidema in Noordwijk die naar zijn zeggen ooit een cursus over Leiderschap heeft verzorgd op De Baak.  Daarbij heb ik hem in kennis gesteld van mijn werkzaamheden voor De Baak ten tijde van Directeur H.W. Lulofs. Tegelijkertijd kregen wij de drie zangers van de Tuna de Granada op bezoek. Zij brachten voor ons onder begeleiding van castagnetten, mandoline en gitaar onder meer de liederen Que viva España, España Cañi, Granada (met speciale aandacht voor ‘un ramo de rosas’), zelfs het Italiaanstalige ‘Marina’ en Cielito Lindo ten gehore. Daarbij gingen zelfs de voetjes van de vloer.

Hetgeen voor mij aanleiding was om met Else van Velthuijsen uit Eerbeek te praten over ons bezoek aan Santiponce na onze excursie naar Huelva en Riotinto. Santiponce is het voormalige Italica, de geboorteplaats van Keizer Trajanus en oprichter van mijn geboorteplaats dat ik heb beschreven in Mijn reis naar Salamanca in 1996 ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van Don Quijote.

Voor het verlaten van de eetzaal heb ik het gastenboek getekend met de woorden “Un recuerdo especial de John L. van der Heyden Presidente Fundación Cervantes Benelux Granada 2-2-2022”.

Op de terugreis had ik een aangenaam onderhoud met mijn medereizigster mevrouw Jeanne Heitzer uit Beverwijk over familielienamen en haar verblijf op Gran Canaria. Daarbij dacht ik natuurlijk aan hoofdrolspeelster Brigitte Heitzer in de musical Diana en zonen.

Het was een uitermate geslaagde excursie waarvoor mijn dank aan Sabine Bossaers en Francis Versteeg.

Op 16 februari 2022 gaan wij opnieuw naar Benagalbón en Frigiliana.

P.S. Ik heb met Gerard (Noordwijk) en René (Marbella) ook gesproken over de brief van 19 november 2021 die ik van de Amsterdamse Kamer van Koophandel heb ontvangen over de zogenaamde Ultimate Benificial Owners (UBO’s). Zij moeten uiterlijk 27 maart 2022 geregistreerd zijn. Dat is vijf dagen na de inwerkingtreding van de verlenging van de handelsmerkregistratie van het woordmerk Instituto Cervantes in de Benelux tot 22 maart 2032 die inmiddels bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom heeft plaatsgevonden.