DROOMHUIS GEZOCHT, HET ALCAZABA VAN MÁLAGA EN MIJN VERBINDENDE ELEMENTEN D.D. 21 DECEMBER VANAF 1997

Naar verluidt heeft er weer eens iemand identiteitsfraude gepleegd met mijn paspoort. Met die gedachte heb ik aansluitend aan mijn bericht Dionne Stax en mijn verbindende elementen d.d 20 december vanaf 1992 een bezoek gebracht aan mijn huisarts/consul en de Nederlandse winkel ‘Diferente’. Ik heb daar onder meer een Heerlijke kerststol gekocht en na de uitzending Droomhuis gezocht genuttigd. In de uitzending gingen meer dan 45 jaren Andalusische ervaring in mijn gedachten voorbij en ik denk dat mijn tijd om als spìn in het web naar de Engelenburg in Brummen terug te keren nu aardig dichterbij komt. Ik ben nu eenmaal gewend om de ontwikkelingen strak aan te sturen en nu ik zie dat Dionne Stax  zich nu ook al binnen mijn netwerk in Málaga actief opstelt lijkt mijn ontwikkelingswerk in Andalusië wel zo’n beetje afgerond. Dat dient alleen nog formeel te worden vastgelegd. De vismaaltijd in El Palo brengt mij in gedachten terug naar de wandeling die ik in 1992 met toenmalig directeur Jan Louwers van Malaga Plus heb gemaakt naar een restaurant in El Palo en wij daar vervolgens Heerlijk hebben gedineerd. Toen is de basis gelegd voor onze organisatie. Ik vergelijk het met mijn tijd dat ik vanuit het Wijchens Talens Instituut en het Frans Spaans Instituut werd uitgenodigd om mijn netwerk te runnen vanuit de Boslaan 6 in Zeist. Altijd als de ‘spin in het web’. En die positie zal ik altijd blijven houden. Zodra ik naar Brummen terugkeer houd ik mijn appartement in Torremolinos beschikbaar voor mijn kinderen en kleinkinderen. Zij hebben inmiddels besloten om hierin te investeren. Er komt altijd een moment in het leven van een vader en grootvader dat hij de fakkel dient over te dragen aan zijn nageslacht. Dat was het geval met Joost Hendrik Anton van der Heyden en dat moment is nu ook voor mij gekomen. Binnenkort wordt mijn badkamer gerenoveerd. Ik heb de offerte al aangevraagd. Voordat die verbouwing een aanvang neemt dienen er nog nieuwe beslissingen te worden genomen met het oog op de toekomst. Niet alleen voor mij. Maar voor onze gehele Cervantesorganisatie. Zowel in Spanje, Nederland, België, Luxemburg, Engeland, Wales, Schotland en waar ook ter wereld. Dionne Stax behoort tot mijn favoriete Nederlandse omroepsters/verslaggeefsters. Het is wel jammer dat zij – op een paar woorden na – geen Spaans spreekt. Wellicht is het Malaca Instituto een goede leerschool nu ze de smaak te pakken heeft na haar reportages uit Kensington en Buenos Aires.

De beelden van het Alcazaba de Málaga en de Plaza de la Merced  in Droomhuis gezocht hebben mij nog het meest aangesproken. Ik heb het Alcazaba onder meer vermeld in Escuela HispanaVan Hof naar HomeBlauw Bloed –  Europees ReferendumKeizerstad en Luzac CollegeBericht uit Maidstone in KentAccorderenOss West Thuis Best en Cervantes Empresarial.

Vanuit deze achtergrond memoreer ik mijn verbindende elementen d.d. 21 december vanaf 1997 Tomorrow never dies 1999 Vertrouwen 2002 Saxofoonles 2004 Ons bedrijf in 2005 2005 Shakespeare en Cervantes 2006 De grootste Nijmegenaar 2007 Op weg naar de final outcome 2010 Bericht uit de Verenigde Staten inzake Letters to Diana Princess of Wales en 2011 Over een ombudsman en de nieuwe Paarse Partij.

Deze documenten indachtig gaat mijn aandacht thans uit naar Internationaal Colloquium van de Asociación Europea de Profesores de Español in Marrakesh (Marokko), nieuws over La Casa Real Española, mijn documenten d.d. 5-april vanaf 1996 en Het Licht op Le Fígaro te Nijmegen.

Mijn communicatie van vandaag 12:40 (6 uur geleden) aan mij Ha John, Nog steeds corona hier. In hoeverre lijden jullie onder een lockdown of helemaal geen? Ik stuur je hier een in gezamenlijkheid gecomponeerde brief en wens je goede dagen toe, tot in betere tijden, Leontine en Alexander.

16:19 (2 uur geleden) aan Leontine Wat leuk Léontine, Hartelijk dank hiervoor dat je mij laat meebeleven met jouw gezin. Ik stel mij ook steeds de vraag ‘Hoe lang houden wij dit nog vol?’ Ik wijd mij daarom aan mijn levensgeschiedenis en probeer het Cervantesplan nog altijd leven in te blazen in de hoop dat onze collega’s daar ook enthousiast mee aan het werk gaan. Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik twee fantastische zoons heb die een grote inspiratie zijn voor mij. Twee lieve schoondochters en vijf opgroeiende kleinkinderen. Mark (de oudere van de twee) is in oktober een week bij mij te gast geweest sinds veertien jaar. Hij heeft hier gewerkt als een paard. Grote schoonmaak gehouden en mijn complete management-informatiesysteem gereorganiseerd en beveiligd. Zo kan elke belangstellende dagelijks bekijken wat mij bezighoudt. Ik ben nu mijn dagboeken van 2018 aan het bijwerken op mijn website en stel vast dat mijn plannen nog altijd zeer ambitieus zijn. Het idee van Willem-Alexander indachtig om verbindingen te leggen. Dat hebben wij immers altijd gedaan. Jij en ik. In de periode dat wij in Parijs te gast waren heb ik mij zelfs laten verleiden om KLM, British Airways en Iberia aan elkaar te knopen tot Royal Cervantes Airlines. De Covidcrisis steekt daar nu wel aardig een stokje voor. Ik heb ervoor gekozen om voor die pandemie niet de term ‘Corona’ te gebruiken om onze goede vriend Felipe VI niet te ontrieven. Hij zit toch al aardig met die ziekte in zijn maag. Het is immers geen lolletje om bij elke officiële bijeenkomst met een mondkapje te moeten binnentreden.  Ik heb inmiddels vier prikken gehad. Drie voor de covid en een tegen de griep. Ik weet inmiddels beter hoe de situatie in Nederland is dan hier in Spanje. Hier houd ik het even bij en wens jou, Alexander, Adrienne en Marije met hun gezinnetjes een warme kerst en voor 2022 een Nieuw Elan.

20:35 Dit verhaal doet mij nu weer denken aan het oude lied ‘Zeg ken jij de mostertman?’

THE DREAMER

Ik had vanmorgen een bijzondere droom kort voordat ik wakker werd om 7:36. Ik bevond mij alleen op de beddenafdeling van een groot warenhuis gelijk IKEA. Plotseling kwam er een mannelijke gestalte naar mij toe. Ik herkende hem onmiddellijk. Het was Prins Charles van het Verenigd Koninkrijk. Hij deed alsof hij mij niet zag hoewel er verder niemand in de zaal aanwezig was. Daarom reikte ik hem mijn hand met de woorden “May I give you my hand dear friend?”. En toen werd ik wakker.

Het doet mij denken aan die memorabele middag om 16:40 op 22 december 1997 bij Kensington Palace in Londen. Ik kwam daar om mijn manuscript nummer 002 aan te bieden van mijn boek ‘Letters to Diana Princess of Wales’. De vrouwelijke paleiswacht had mij al van verre zien aankomen en reikte mij haar hand waarop ik haar automatisch de hand wilde schudden. “No not your hand” zei zij. “I want The Letters”. Abusievelijk gaf ik haar manuscript 003 waarop zij mij vroeg “Do you want that I give them to The Office of Diana?” “Of course” was mijn antwoord en begaf mij vervolgens naar de orangerie van het Paleis. Toen zag ik dat ik haar boek 003 had gegeven en ben ik naar haar teruggegaan met de woorden “Excuse me. I have to get that one back. Because that one is for the Prime Minister”. Na de boekwerken te hebben omgewisseld ben ik vervolgens met de Underground naar 10 Downing Street gereisd waar ik het derde exemplaar van de zeven heb aangeboden ten behoeve van Tony Blair.

Ook denk ik aan de woorden van de Heer Ros Tristen  in zijn mooie villa in de Harpsden Road in Henley-on-Thames op de memorabele avond van 23 april 1997 na mijn bezoek aan Eton College. “You have nothing to fear from The Prince of Wales” zei hij mij.   

Vanuit deze achtergrond memoreer ik aansluitend aan mijn bericht Sint Nicolaas en mijn verbindende elementen d.d. 5 december vanaf 1992 mijn verbindende elementen op deze datum vanaf 1993 Een hardwerkende projectleidster 1996 Aandelentransactie 2000 Santa Claus 2002 Linguarama Nederland 2003 Financiële Zaken I 2005 Bericht uit Maidstone in Kent  2007 Nieuw Licht in Brasserie La Taberna en 2011 Nieuwe Belgische regering onder Elio de Rupo.

In dit verband heb ik vandaag mijn dagboek van 2018 bijgewerkt tot en met De Spice Girls, Sjaak van Gemerden, mijn documenten d.d. 6 februari vanaf 1995 Hotel Emperador in Madrid en Buenos Aires en Het Licht op Purmerend.

22:40 Er was voor mij vanavond een plaats vrij in New Irish Jim tussen Kevin from Richmond en ‘a man from Wales’.

ALCAZABA

Na verzending van mijn bericht getiteld Mijmeren heb ik het verhaal van Peter Langendam over de geschiedenis van Andalusië ten tijde van ‘Los Reyes Católicos’ Koning Ferdinand van Aragón en Koningin Isabel van Castilië nog eens doorgelezen. Het is een verslag van Don Juan de Vera van zijn reis naar Granada. Peter heeft niet alleen een rijke fantasie, maar beschikt ook over een grote historische kennis. In het verhaal gaat mijn belangstelling in het bijzonder uit naar de passage: “Geen kinderspeelgoed’ verklaarde koning Ferdinand, terwijl hij het zwaard terugdeed in de schede. “Net als de kanonnen in het Alcazaba van het paleis, die op de eigen stad en dus eigen mensen waren gericht.’ Zei kapitein Conzalo Fernández.”

Vanuit deze achtergrond memoreer ik mijn documenten waarin het Alcazaba is vermeld.

Bezoekverslagen 1992: 19920603 Escuela Hispana3 april 1998 Van Hof naar HomeDonderdag 9 september 2004 –  Bericht uit de Zevende Hemel d.d. 21 februari 2005Dinsdag 6 december 2005 Bericht uit Maidstone in KentWoensdag 7 december 2005 AccorderenWoensdag 4 januari 2006 Oss West Thuis Best27 juli 2006 Cervantes Empresarial.

En tenslotte hadden wij een mooi uitzicht op het Alcazaba op 14 april van dit jaar vanaf de Horizon.