MIJN VERBINDENDE ELEMENTEN D.D. 13 OKTOBER VANAF 1995

Aansluitend aan mijn bericht Día de la hispanidad en mijn verbindende elementen d.d. 12 oktober vanaf 1995 memoreer ik mijn verbindende elementen d.d. 13 oktober vanaf 1995 tot en met 2012: 1995 Voorbereiding reis naar Málaga 1997 Investeren in relatie 1998 Schot in de roos 2002 Bedrijfspresentatie 2003 La fiesta del Pilar 2004 Learning by experience 2005 Virgen de la Victoria  2006 Liesbeth en Raquel 2007 Alumnidag 2007 2008 Een eigen huis, een plek onder de zon 2009 Het Stadhouderlijk Hof in Leeuwarden 2010 Afscheid van Jan Peter Balkenende 2011 Excalibur, het zwaard van Koning Arthur 2012 Derde dag Vierdaagse Marbella.

TERUGBLIK OP DELFSHAVEN, HET RAPENBURG IN LEIDEN EN MIJN DOCUMENTEN D.D. 26 FEBRUARI

Na verzending van Het Licht op Alkmaar onze koninklijke familie in Lech en mijn documenten d.d. 25 februari vanaf 5 januari 1991  heb ik vastgesteld dat Simone van der Vlugt onder meer heeft gepubliceerd bij Van Holkema & Warendorf. In dit verband memoreer ik mijn verhaal De Kracht van Het Geloof van 27 april 1999. Vervolgens ben ik verder gaan lezen in de historische roman ‘Nachtblauw’ van Simone van der Vlugt. Hoofdpersoon Catrijn is terechtgekomen bij een gezin aan de Keizersgracht in Amsterdam en voor twintig stuivers per week aangenomen als huishoudster. De vrouw des huizes houdt zich dagelijks bezig met schilderen en krijgt vervolgens schilderles van een leerling van Rembrandt van Rijn. Nadat Catrijn in een compromitterende situatie verzeild is geraakt krijgt zij een baan als dienstbode in Delft aangeboden. Daarvoor reist zij met een trekschuit naar Delfshaven. Op p.95 lees ik “Aan het einde van de dag varen we Leiden binnen. Dicht bij de aanlegplaats aan het Noordeinde nemen we onze intrek in de duur uitziende herberg De Leidsche Marktschuit, waar Mattias (haar begeleider) één kamer boekt. Het doet mij denken aan de Engelse pub North End op de hoek van het Rapenburg.

Vanmorgen ben ik al vroeg verder gegaan met lezen. Het geeft mij nieuwe inspiratie en roept ook weer heel veel herinneringen bij mij op en mijn samenwerking met vrouwen in mijn werkkring. Een van die vrouwen was Petra Koek. Zij was neerlandica. Ik ben een keer met haar op stap geweest naar de fabriek van Van Nelle in Schiedam. Zij verkocht daar een cursus Nederlands op de werkvloer. Zij doceerde een heldere korte schrijfstijl. Een stijl die ik later van haar heb overgenomen. Geen ellenlange zinnen met hoofd- en bijzinnen zoals wij die wekelijks op de kweekschool plachten te ontleden. In het boek van Simone van der Vlugt herken ik dezelfde schrijfstijl. Kort en bondig. Ook de omgeving waarin het zich afspeelt. Op dit moment van schrijven zit ik op pagina 128. Een magisch getal dat in veel van mijn geschriften is terug te vinden zoals het nummer van de lijnbus waarmee ik in Woerden naar het NS-station reisde vanaf de vestiging van MacHouse, het kamernummer van het Holyday Inn Hotel in Windsor Maidenhead in de voorlaatste week van augustus 1997 en het nummer van de bus die ik ontwaardde tijdens mijn wandeling vanuit het centrum van Colonia de Sacramento in Uruguay naar het schip waarmee ik ben teruggekeerd naar Buenos Aires nadat ik mij omringd door een grote groep Zuid-Amerikaanse sportievelingen heb laten fotograferen. In het boek komt Catrijn in Delft te werken in het atelier van Isaäc en Aleid van Palland. Dat is een bekende familienaam die ik regelmatig ben tegengkomen in de genealogieën van de Van der Heydens. Ik houd het maar bij de schrijfwijze met een Griekse y omdat dat herkenbaar is voor Engels- en Spaanstaligen zoals ik dat in 1997 op de achtste etage van het Ministerie van Justitie aan de Schedeldoekshaven in de Residentie ben overeengekomen. De naam Van Palland of Van Pallandt treffen wij onder meer aan in Nieuw koninklijk alternatief, Vijftig jaar Ernst & Luim, Floris van Pallandt nieuwe topman bij Transavia, Maximiliaan in beeld en Transavia.

Tussen 10:00 en 12:00 heb ik koffie gedronken in het Holland Huis en heb daar gesproken met de echtgenote van Ds van Mulligen uit Amersfoort. Na thuiskomst ben ik verder gaan lezen in ‘Nachtblauw’ vanaf pagina 128. Marc van Hoorn schreef mij gisteravond vanuit Amsterdam: “Azul de medianoche. Delfts blauw toen Hollands porcelein geheten. 1654?” Ik lees het nu ook aan het begin van hoofdstuk 28: “De vraag naar Hollands Porselein, zoals we het aardewerk zijn gaan noemen, blijft echter groot.” In dit verband schreef ik Marc: “Goed gezien. 1654 Helen Porcelijn was mijn districtleidster in Amstelveen.”

En zo gaan mijn gedachten weer terug naar de tijd dat Helen een belangrijke rol voor mij is gaan vervullen in de regio Amsterdam.

In hoofdstuk 29 krijgt de hoofdfiguur een aanzoek. Zij zegt ja en zij stellen de huwelijksdatum vast op 28 december. Dat is toevallig. Op die dag ben ik ook voor het eerst getrouwd en op 28 december 1996 heb ik nog iemand anders een huwelijksvoorstel gedaan na mijn kerstviering in Het Stadhouderlijk Hof te Leeuwarden. Friesland was overigens district 28 in mijn NIOW-tijd. 19:00 Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Het is een enerverend verhaal met veel rampspoed uit het jaar 1655. Meer wil ik er niet over kwijt. Want ik houd van een open einde en morgen hebben we weer een nieuwe dag.

Vanuit deze achtergrond memoreer ik mijn documenten d.d. 26 februari vanaf 5 januari 1991: 1995 Kruistocht 1996 Uw kenmerk SG96/U1 (2)Plan de Empresa (2) 1997 Meeting at Amsterdam Airport Hilton 1998 VisitaVoorlopige aanmeldingAudienciaRolls around the clock 1999 Startblokken 2001 FC Cervantes GelredomeDrakonisch 2002 Nederlandse belastingdienst 2004 Last Will II 2005 Hans van den Broek 2006 Slingers en ballonnen 2007 Boodle Hatfield 2008 Overname Gran Hotel Cervantes 2009 Roel van Spierenburg 2010 Bezoek aan Fuengirola en 2011 Primair proces ofwel La implementación del Español en las escuelas.